《Twins》ภาพคู่: บทสนทนาระหว่างทะเลลึกและป่าไม้ภายใต้แสงและเงา
เมื่อก่อนฉันกับ "ใครคนนั้น" มีมุกตลกประจำตัวกันว่า ถ้าวันหนึ่งเรามีลูกแฝด ต้องเป็นแฝดที่ต่างกันสุดขั้วอย่างขาวกับดำแน่ๆ เพราะเขาดื่มโค้กแทนน้ำ ส่วนฉันก็ต้องพึ่งกาแฟดำกับชาเข้มๆ ประทังชีวิตอยู่ทุกวัน... ทั้งที่ผิวของเราทั้งคู่ก็ขาวซีดเหมือนกัน คิดดูแล้วมันก็น่าขำดี 🌚
แต่แนวคิดเรื่อง "Twins" นี้ฉันเก็บไว้ในใจเสมอ จนถึงตอนที่ลงมือวาดจริงๆ ฉันถามเขาว่า "ครั้งหน้าฉันควรใช้สีอะไรดี?" เขาเลือกสีที่ชอบที่สุดทันทีโดยไม่ต้องคิด "สีเขียวกับสีน้ำเงินกรมท่า"
ในสายตาของหลายคน แฝดต้องเหมือนกันถึง 99% ถึงจะเรียกว่าแฝดได้ แต่สำหรับฉัน "Twins" ของฉันต่างออกไป คนหนึ่งมืดหม่น อีกคนสดใส คนหนึ่งเข้ม อีกคนอ่อน
ในภาพ ทะเลอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตคือตัวเอกอย่างแท้จริง ไล่เฉดจากความลึกที่มองไม่เห็นก้นขึ้นมาเป็นสีฟ้าอมเขียวใสกระจ่าง ซึ่งเป็นเฉดสีที่ฉันหลงใหลที่สุดเวลาวาดภาพ แต่ในเมื่อเป็น Twins จะขาดป่าและชายหาดไปได้อย่างไร แม้ทะเลจะครองจุดเด่นทางสายตา แต่ชายหาดที่ละเอียดอ่อนและป่าลึกที่อยู่ไกลออกไปก็ยังคงอยู่เคียงข้างกันเสมอ ฉันจงใจสร้างพื้นผิวหนาแบบนูนสูงบริเวณฟองคลื่นของภาพทั้งสอง เพื่อให้ฟองคลื่นที่ม้วนตัวขึ้นดูมีชีวิตชีวาจนสัมผัสได้ เมื่อมองดูอาจดูไม่เหมือนกัน แต่ในวินาทีที่นำมาวางคู่กัน ทุกอย่างก็สอดคล้องกับเรื่องราวเริ่มต้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ภาพคู่ "Twins": บทสนทนาระหว่างทะเลลึกและป่าไม้ภายใต้แสงและเงา
กาลครั้งหนึ่ง ใครคนหนึ่งกับฉันมีมุกตลกประจำตัวกันว่า ถ้าวันหนึ่งเรามีลูกแฝด พวกเขาต้องดูต่างกันอย่างสุดขั้วเหมือนกลางวันกับกลางคืน เขาดื่มโค้กแทนน้ำ ส่วนฉันก็ต้องพึ่งกาแฟดำกับชาเข้มๆ ประทังชีวิตอยู่ทุกวัน... ทั้งที่ผิวของเราทั้งคู่ก็ขาวซีดเหมือนกัน คิดดูแล้วมันก็น่าขำดี 🌚
เมื่อฉันตัดสินใจถ่ายทอดแนวคิดเรื่อง "Twins" ลงบนผืนผ้าใบ ฉันถามเขาว่า "ครั้งหน้าฉันควรใช้สีอะไรดี?" เขาเลือกสีที่ชอบที่สุดทันทีโดยไม่ต้องคิด: "สีเขียวกับสีน้ำเงินกรมท่า"
คนส่วนใหญ่เชื่อว่าแฝดต้องเหมือนกันถึง 99% ถึงจะเรียกว่าแฝดได้ แต่แฝดของฉันต่างออกไป คนหนึ่งถือกำเนิดจากเงาอันลึกซึ้งและหม่นหมอง อีกคนถือกำเนิดจากความสดใสที่อาบไล้ด้วยแสงตะวัน คนหนึ่งมืด อีกคนสว่าง
แม้ทะเลอันกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตจะครองจุดเด่น ไล่เฉดอย่างนุ่มนวลจากความลึกสุดหยั่งถึงสีเทอร์ควอยซ์โปร่งแสงที่ฉันหลงใหล แต่ทะเลก็ไม่เคยโดดเดี่ยว พุ่มไม้ในป่าที่กระซิบแผ่วและชายหาดทรายอันสงบนิ่งโอบอุ้มเกลียวคลื่นอย่างอ่อนโยน บนผืนผ้าใบแต่ละแผ่น ฉันปั้นแต่งคลื่นที่ม้วนตัวด้วยเทคนิคอิมพาสโตที่มีมิติและหนาแน่น เพื่อให้ฟองคลื่นผุดขึ้นจากพื้นผิวอย่างมีมิติ สองโลกที่แตกต่าง แต่ในวินาทีที่มาอยู่เคียงข้างกัน จังหวะของพวกเขากลับเหมือนกันทุกประการ ในที่สุด เรื่องราวเริ่มต้นก็ได้พบกับความกลมกลืนอย่างสมบูรณ์
[ รายละเอียดผลงาน ]
- รูปแบบ: ภาพคู่ (ผืนผ้าใบสองแผ่น)
- ขนาด: 40 × 50 ซม. (ต่อผืนผ้าใบ)
- ทิศทาง: แนวนอน / กลับด้านได้ 180°
«นี่เป็นเพียงบทหนึ่งบนผืนผ้าใบเท่านั้น จงอยู่เคียงข้างกันต่อไป เพราะยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่ยังไม่ได้เล่า»